Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

Η ιστορια του Τανγκο Αργεντινο & Το Τανγκο στην Ελλαδα


Η ιστορία του Τάνγκο Αργεντίνο....

   Το τανγκό είναι είδος μουσικής και χορού αργεντίνικης προέλευσης.Η πραγματική όμως προέλευση του είναι από τους σκλάβους της Δομηνικανής Δημοκρατίας γύρω στο 18ο αιώνα. Οι Γάλλοι αποικιοκράτες αρέσκονταν να διασκεδάζουν με τα τραγούδια και τους χορούς των σκλάβων. Έτσι προήλθε σιγά σιγά ο ρυθμός του τανγκό.   

Τα πρώτα τανγκό παίζονταν στο Μπουένος Άιρες και Μοντεβίδεο από μετανάστες. Για έναν αιώνα (19ος με 20ο) ήταν ο χορός και η μουσική των τραμπούκων και των μαφιόζων στους οίκους ανοχής. Οι χορευτές εκδήλωναν τον ερωτισμό , τον ανδρισμό και την σεξουαλική τους επιθυμία . Η ευαισθησία και επιθετικότητα του αρσενικού ήταν έκδηλη.

    Η χρυσή εποχή του Τανγκό (1935-1952) σηματοδότησε τη γενιά εκείνης της εποχής. Από τις κακόφημες περιοχές πέρασε στα σαλόνια της αριστοκρατίας. Μεγάλες ορχήστρες έπαιζαν τανγκό για τις αστικές και αριστοκρατικές οικογένειες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.




   Γύρω στο 1983 μετά την πτώση της δικτατορίας στην Αργεντινή ακολούθησε μια δεύτερη χρυσή εποχή του Τανγκό. Ονομαστοί τραγουδιστές έκαναν περιοδείες στην Ευρώπη και στην Αμερική τραγουδώντας μουσική τανγκό συνοδεύοντας τη με τον εντυπωσιακό χορό. Το ενδιαφερον για το τανγκό συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

 
    Ο χορός τανγκό χορεύεται από ζευγάρια αγκαλιασμένα. Οι φιγούρες είναι δραματικές και δυναμικές ταυτόχρονα, καθώς και απαλές και κοφτές. Δεν έχει τυποποιημένα βήματα αλλά είναι αυτοσχέδιο σχήμα χορευτικών κινήσεων ανάλογα με την μουσική και τη διάθεση του ζευγαριού. Κατά την διάρκεια του χορού υπάρχει αλληλοεξάρτηση μεταξύ του ζευγαριού καθώς ο ένας ακουμπάει τον άλλον στο πάνω μέρος του κορμιού τους. Ο χορός αυτός είναι πολυ ερωτικός , αισθησιακός. Το ζευγαρι γίνεται ένα σώμα μια ψυχή. Οι θεατές που βλέπουν αυτόν τον ερωτικό χορό μαγεύονται και γοητεύονται από τον έντονο πάθος και δυναμισμό που εκπέμπεται.


Σήμερα το τανγκό έχει διάφορα χορευτικά στυλ ανάλογα το ρυθμό της μουσικής ,την ταχύτητα, τις κινήσεις των σωμάτων κ.α. Διδάσκεται από χορευτές και ειδικά οι λατίνοι διδάσκαλοι είναι φημισμένοι για την τέχνη τους και το αξίζουν.


Το Τάνγκο στην Ελλάδα....

   Το 1914, ενώ η Δυτ. Ευρώπη ετοιμάζεται για τον πρώτο μεγάλο πόλεμο, το τανγκό φτάνει στην Ελλάδα. Τότε χρονολογείται ένα από τα πρώτα Ελληνικά τανγκό που ακούστηκε στην οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη «Στα Παραπήγματα». Οχτώ χρόνια αργότερα, το 1922, παρουσιάστηκαν οι «Ξενύχτηδες» του Ερμή Πόγγη, ενώ στην οπερέτα «Απάχηδες των Αθηνών» του Νίκου Χατζηαποστόλου ακούστηκαν τα τανγκό «Πόσο σ’ έχω συμπαθήσει» και «Μόνο με σένα να ζήσω πως ποθώ». Απ εκεί και έπειτα τα πράγματα εξελίχθηκαν ταχύτατα. Ο ανεπανάληπτος Αττίκ έγραψε το «Τόσοι σού ‘ παν σ’ αγαπώ» και την «Πρώτη Αγάπη» το 1925 τα οποία τραγούδησαν οι πρώτοι τραγουδιστές του τανγκό Αλίκη Βιτσίου και Πέτρος Επιτροπάκης.

                 



   Στα 1928 το τανγκό αποκτά Αργεντίνικο άρωμα. Τότε πρωτοήλθε στην Αθήνα, από το Μπουένος Άιρες, ο Εντουάρντο Μπιάνκο, ενώ την ίδια εποχή ξεκίνησε να γράφει στίχους για τανγκό ο πολυγραφότερος Έλληνας στιχουργός του είδους, ο Πωλ Μενεστρέλ (Γιάννης Χυδίρογλου).   Τα πιο όμορφα τανγκό του μεσοπολέμου Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, είτε μας αρέσει, είτε όχι, η Αθήνα “πνίγεται” στα τανγκό.  Τα ωραιότερα και χιλιοτραγουδισμένα τραγούδια εκείνης της εποχής ήταν: – Το «Κι όμως κι όμως» που έγραψε ο Αττίκ το 1929  υπήρξαν έντεκα (11) διαφορετικές εκδόσεις του, ενώ η Δανάη πρωτοτραγούδησε το «Ζητάτε να σας πω» το 1930. – Την ίδια χρονιά γράφτηκε η περίφημη «Ρεζεντά» της Λόλας Βώττη που τραγούδησε ο Ορέστης Μακρής και η Πάολα Νικολέσκο, ενώ το «Πες μου γιατί μωρό μου» του Κώστα Γιαννίδη ακουγόταν στην επιθεώρηση «Μαζινό» που παιζόταν στο θέατρο Ιντεάλ. – Η «Πάολα» του Χρήστου Χαιρόπουλου ακούστηκε την ίδια χρονιά με την ίδια την Πάολα. – Το 1932 ακούστηκε το «Μην πιστέψεις τη γυναίκα είναι ψέμμα» του Γρηγόρη Κωνσταντινίδη στην επιθεώρηση «Η Τετραπέρατη». – Η πρώτη εμφάνιση της Σοφίας Βέμπο σε τανγκό ήταν το 1933 με την «Τσιγγάνα Μαυρομάτα» της Λόλας Βώττη στην επιθεώρηση «Παπαγάλος» . – Ο Μιχάλης Σουγιούλ έγραψε το 1933 το «Φεύγει ο χρόνος κυλά» που πρωτοτραγούδησε η Σούλα Καραγιώργη, ενώ η Κάκια Μένδρη τραγούδησε την «Παπαρούνα» του Αττίκ το 1935. – Στα 1937 η Σοφία Βέμπο τραγούδησε τη «Ζεχρά» του Μιχάλη Σουγιούλ και στα 1938 το τανγκό του Λεό Ραπίτη «Κλαις όταν σκεφτείς ότι μπορεί».





0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου